1951-1960

Vanaf het einde van de jaren veertig en gedurende de vijftiger jaren behoorde Lierse niet meer tot de grote ploegen. In mei 1953 konden ze op de laatste dag van de competitie gelijk met stadsgenoot Lyra promoveren indien ze de laatste match tegen Union Doornik wonnen én White Star zou verliezen op Club Brugge. De belangrijke dag brak aan en de situatie leek eerst hopeloos totdat men vernam dat White Star verloor op Brugge. Toen brak Lierse pas echt los als een orkaan. Men wist de stand te brengen op 2-2 en in de slotminuten maakte Robert Willems de winnende treffer.

willemsrobert_archief.jpg

Deze Robert Willems was een zuiver Lierseproduct en zou gedurende 18 jaar een vooraanstaande rol spelen in de sportieve successen van zijn club. Hierdoor klom Lierse terug naar eerste klasse, maar de jaren nadien behoorde Lierse eerder tot de grijze middenmoot. In 1957 zette het met de vijfde plaats in de eindrangschikking de beste prestatie neer van die jaren. Spelers begonnen in die jaren meer en meer te kiezen voor het grote geld en gingen dus naar grote clubs zoals Anderlecht en Standard.

kampioen1960.jpg

Geen kat durfde te dromen van een mooie eindklassering bij aanvang van het seizoen 59-60. Laat staan van een titel... Wie daar toen mee op de proppen zou zijn gekomen zou ronduit uitgelachen zijn. De ploeg was immers samen met haar verouderd stadion wat uit de tijd geraakt.
Men verwachtte dat seizoen zeker niet veel van het kleine Lierse, vermits ze nogal wat zorgen hadden omtrent de verdediging. Spelers als Gaston Devries, Fons Van Brandt en Wies Simons waren niet zomaar te vervangen. Maar men moest wel, vermits deze laatste twee uitgeteld waren door langdurige blessures. Als klap op de vuurpijl werd Devries op Antwerp zodanig gekwetst dat ook hij niet meer kon voetballen op topniveau. Maar naarmate het seizoen vorderde ging Robert Willems beter en beter spelen op de voor hem toch ongewone voorstoppersplaats.
Zo goed zelfs dat hij voor de nationale ploeg werd opgeroepen. Ook Bogaerts speelde opvallend goed en Leo Thijs verbaasde iedereen.

kampioen1960a.jpg

Na verloop van tijd bleek dat ook de andere Liersespelers als Gust Baeten, Van Dessel, Sus Valkenborg, Wim Mertens, Wies Goossens, Van Roosbroeck en Olieslagers boven niveau presteerden. Toen de Pallieters na negen matchen de leiding namen in de competitie nam niemand hen serieus. Maar toen op het eind van de heenronde Lierse nog steeds bovenaan de rangschikking van de competitie stond, begon men in Brussel, Luik en Antwerpen toch wat ongerust te worden. En ook in Lier waren er al enkelen die begonnen te dromen.

Stilaan nam die vage droom concretere vormen aan toen bleek dat de machtige ploegen Anderlecht en Standard niet meer de wet konden stellen zoals de jaren voordien. Lierse kreeg het wel erg moeilijk en de Lierse-boys moesten tot de laatste speeldag op hun hoede zijn voor het noodlot. Voor de beslissende partij tegen Luik moest Lierse Olieslagers, Willems en Van Roosbroeck aan de kant laten. Maar ze haalden hun slag thuis en toen moesten zelfs de grootste pessimisten en betweters inbinden. Hierbij mogen we zeker Bert D'Hollander niet vergeten, die meesterlijk leiding gaf aan deze ploeg en hiervoor dan ook terecht zijn beloning kreeg met de landstitel dat jaar.

kampioen1960c.jpg

Hieronder kan je zien hoe het seizoen verliep:

Een bescheiden aanloop met op de vierde speeldag de eerste overwinning die behaald werd op Antwerp. Voor eigen volk werd pas op de achtste speeldag voor het eerst gewonnen tegen Waterschei. Dat had zeker te maken met het feit dat de Lierse verdediging nog niet op punt stond.
Dan volgde een reeks van acht overwinningen, met een doelpuntensaldo van 22-3, met als uitschieters de wedstrijd tegen Standard, waar de geel-zwarten het publiek trakteerden op een kwartiertje Braziliaans voetbal en zo tot 0-3 uitliepen en de confrontatie met Berchem waar Olieslagers zo maar eventjes 4 goals maakte.
Het nog ongeslagen Lierse incasseert dan 3 nederlagen op rij wat gelukkig niet veel gevolgen had omdat hun concurrenten het ook niet zo best deden. Dan op Union terug een zege met een 0-2 uitslag tegen de co-leider. Met de Brusselaars werd de grasmat schoongeveegd met 'gouden schoen' Olieslagers in een glansrol.

kampioen1960b.jpg

Dan bleef Lierse nog zesmaal ongeslagen totdat de zwarte periode begon. Tegen Standard werden Olieslagers, Mertens en Valkenborg gekwetst en toen daar later ook nog Willems en Van Roosbroek bijkwamen en de ziekenlijst gewoon indrukwekkend werd, leek het alsof het Lierse-liedje uitgezongen was. Maar toch slaagde Lierse en toen de eerste mei aanbrak en men na de match tegen Luik zeker was van de titel werd Lier getrakteerd op een enorm schouwspel. De hele stad zag geel-zwart van het volk en iedereen lachte en danste. Horen en zien verging uren aan een stuk die nacht. Men mankeerde alleen voldoende bier, maar dat kon de stemming niet drukken. 'Lierke Plezierke' was al een tijdje op sterven na dood, maar die eerste mei in 1960 was het springlevend!

Bron: Het logboek van de Sportkring 1906-2000 / Peter Mariën, Jef Wuyts.

MY LIERSE

  • Sign in using Facebook

  • Logo Wadi Degla
  • Logo Coca Cola
  • Logo Joma
  • Logo Jupiler
  • Logo fiteffect