1991-1996

De eerste drie seizoenen in de jaren ’90 behaalde Lierse geen noemenswaardige resultaten.

Een nieuwe succesperiode begon echter in 1994, toen Eric Gerets werd aangetrokken als de nieuwe trainer. Hij had net Club Luik van de degradatie gered en leek een goede opvolger voor Herman Helleputte.
Gerets behaalde in zijn eerste seizoen meteen een vijfde plaats, die goed was voor Europees voetbal. In de UEFA-Cup het seizoen daarna wordt Lierse kansloos uitgeschakeld in de 1e ronde door Benfica. In het seizoen 1995-1996 eindigt Lierse opnieuw vijfde. Een plaats die toen recht gaf op de Intertoto-Cup. Lierse geraakt tot in de halve finale, waar het wordt uitgeschakeld door Karlsruher.

1990-1991 Helleputte wordt trainer
Een eerste succes(je) behalen ze met een tweede opeenvolgende eindzege in de Trofee Ludo Coeck (2-1 tegen Beveren). De competitie zelf begint voor Lierse een weekje later. Na het WK in de Verenigde Staten krijgen ploegen met (te) veel internationals immers extra rust. De wedstrijd tegen KV Mechelen wordt pas in september gespeeld. Opnieuw begint het seizoen ondermaats. Na 7 speeldagen bengelt de club zelfs helemaal onderaan. Na een moeizaam herstel klimt Lierse langzaam naar een veilige stek. Tegen Standard sleept een noodploeg (griepvirus) zelfs een 0-0 gelijkspel uit de brand. Halverwege de competitie is de dertiende plaats de hoogst bereikbare. Sneeuwpret in het land zorgt zelfs voor twee voetballoze weekends. Maar zelfs na deze ‘echte’ winterstop is er geen beterschap, zodat Herman Helleputte de taak van trainer op zich neemt. Dat rendeert, en Lierse verlengt haar verblijf in eerste alvast met één seizoen. Gelijke spelen (zowel thuis als op verplaatsing) tegen Standard en Club Brugge verhelen het zwakke seizoen niet.

1991-1992: Rekdal eindigt tweede in topschuttersstand
Anders en beter dan maar. Geen Ludo Coeck Trofee en geen bekeravontuur (uitschakeling in Kapellen, 2-1). Dus kan alles op de competitie gezet worden. Nieuwe sponsor Telefusion zorgt voor een  luchtballon en Lierse speelt op een hoger niveau. Al haalt het er aanvankelijk niet veel extra punten door. Na 5 speeldagen staat het zeventiende. Maar dan volgen vier opeenvolgende overwinningen, waaronder het prestigeduel tegen Club Brugge. Het scoreverloop is perfect voor de thuisploeg. Eerst 1-0 voor via Pauwels (16’), dan voor de rust een ijskoude douche: Cossey en Booy op strafschop (1-2). Lierse geeft echter niet op en Van Kerckhoven schiet de gelijkmaker binnen. Brugge blijft aanvallen, maar het is Lierse dat nog scoort. Rekdal scoort in de slotseconden. Lierse kan opnieuw een grote ploeg aan. Het sein om na al die magere jaren nog eens een flink feestje te bouwen. De rest van de heenronde blijft de ploeg op niveau en de nederlaag tegen KV Mechelen is de laatste thuisnederlaag van het seizoen. Halverwege prijkt Lierse op de achtste plaats en na een rustige tweede seizoenshelft met vaak mooi voetbal doet het zelfs nog een plaatsje beter. Kjetil Rekdal is vice-topscorer met 21 doelpunten. Ook de toekomst lijkt verzekerd: de reserven zijn kampioen van België. Enkele namen van de kampioenen: Dirk Huysmans, Yves Serneels, Karel Snoeckx, David Brocken, Bob Peeters... Er is een talentrijke lichting op komst. Dit vraagt natuurlijk om bevestiging.

1992-1993 Grijs seizoen

Of het een goed voorteken is weten we niet, maar Lierse wint opnieuw de Trofee Ludo Coeck (Antwerp, 1-0). Het tussenseizoen wordt vooral beheerst door de nieuwe regel over de terugspeelbal. Traditioneel begint Lierse niet goed, maar het herpakt zich vlot en wint zelfs van KV Mechelen (2-1). In de terugronde wordt een behoorlijke plaats verkwanseld door te veel nederlagen. De laatste zes wedstrijden wordt er zelfs niet meer gescoord. Een rustige tiende plaats is het eindresultaat. Opnieuw wint het randnieuws het van het sportieve. Voor de (‘zeer’ gevaarlijke) wedstrijd tegen Cercle Brugge wordt door burgemeester Van Houtte een alcoholverbod ingesteld. Zoals altijd geldt dit verbod alleen voor de gewone toeschouwers, niet voor de socio-club, business-seats en Club 30. Uiteraard zet dit kwaad bloed bij de gewone man. Ook voorzitter Van Laer kan er geen begrip voor opbrengen. Na het nodige overleg wordt het verbod de volgende thuismatch beperkt tot tijdens de wedstrijd zelf. De toekomst blijft mooi ogen, nu de zogenaamde lichting van ’78 kampioen speelt bij de knapen: De Keyser, Hoefkens, Cavens, Somers...

1993-1994: 4 maanden zonder overwinning, einde periode Helleputte
Voor het eerst sinds lang durft de ploeg voor het nieuwe seizoen over Europese ambities spreken. De Europese zeepbel is snel doorprikt; het wordt een seizoen om snel te vergeten. Dat seizoen begint omwille van het overlijden van koning Boudewijn een dag later dan voorzien. Er wordt overal 1 minuut stilte gehouden en alle spelers dragen een rouwband. Voor Lierse geen goed teken, want bezoekend
doelman Lecomte pakt alles en FC Luik wint op een diefje (0-1). Een traditionele opener dus. Na 21 augustus (derde speeldag: 3-1 tegen RC Genk) duurt het bijna vier maand voor Lierse nog eens kan winnen. Op de zeventiende speeldag (12 december) is het zover: 0-1 op Waregem. Tussendoor niets dan gelijke spelen en nederlagen, ook in de beker. Het houdt de ploeg de hele tijd in de kelder van de rangschikking. Gelukkig is de terugronde minder dramatisch en komt het behoud niet in het gedrang. Voor Helleputte betekent dit de laatste weken Lierse. Na 31 jaar verhuist hij naar Germinal Ekeren. Het tijdperk Gerets kan beginnen.

1994-1995: Start tijdperk Gerets, Lierse mag Europa in
Al van voor de competitiestart lijkt het mis te gaan. Kjetil Rekdal aast op een grote transfer tijdens het WK en wil niet meer voor Lierse spelen. Uiteindelijk belandt hij in plaats van in de Italiaanse Serie A in de Noorse tweede klasse (bij Molde). Zijn vervanger, Deens international Kim Christofte, raakt geblesseerd en komt door mentale problemen (na het overlijden van zijn schoonbroer en de moeilijke zwangerschap van zijn vrouw) niet aan spelen toe. De openingswedstrijd lijkt een kopie van de voorgaande jaren te worden, maar in vijf minuten tijd buigen Pauwels en Peeters de 2-0 om in een 2-3 overwinning. Voor de wedstrijd tegen Luik wordt de eerste lichting stewards (25 in aantal) klaargestoomd. Lierse mag als leider naar Anderlecht en lijdt daar zijn eerste nederlaag van het seizoen (4-2, ondanks een 1-2 tussenstand na 55 minuten). Trainer Gerets wordt naar de tribune verwezen, doelman Mampaey volgt later. Er volgt een wisselvallige periode, met o. a. thuisverlies tegen Club Brugge (1-2, ondanks 2 gemiste strafschoppen). Tussendoor toch ook goed nieuws: Rekdal voetbalt opnieuw voor Lierse. Lierse handhaaft zich wel in de top 5. Zelfs al krijgt het net voor de winterstop een pandoering van Cercle Brugge, het wordt de revelatie van de eerste seizoenshelft genoemd.
In de terugronde gaat het moeizamer. Van rode lantaarn Luik wordt zelfs met 2-0 verloren. Die wedstrijd vindt in Eupen plaats, omdat Rocourt onveilig is verklaard. Het weer en de modder zijn extra tegenstanders. Inmiddels heeft Lierse een grote sponsor beet. Die wordt officieel bekendgemaakt tijdens Lierse - Anderlecht, maar in de wedstrijden ervoor moeten enkele losse letters de toeschouwers nieuwsgierig maken. Het gaat om de Koreaanse gigant Daewoo. De grote baas, de heer Park, komt de aftrap geven. Er wordt een auto gegeven aan wie de juiste uitslag voorspelt. Kortom, alles is klaar voor een groot feest. Het resultaat is de grootste thuisnederlaag ooit voor Lierse: 1-8. Trainer Gerets neemt de verantwoordelijkheid op zich, en het brandje tussen trainer en voorzitter wordt snel geblust. Na deze open dag blijft Lierse op drie gelijke spelen steken. De wedstrijd op Club Brugge wordt uitgesteld. Lierse lijkt af te haken voor een Europees ticket. Op drie speeldagen van het einde staat de ploeg zevende, op drie punten van Eendracht Aalst. Door een drie op vier blijft Lierse in het spoor van Germinal. De laatste wedstrijd is uitgerekend tegen dat Germinal. Als Lierse wint en Club Brugge wint de bekerfinale tegen Germinal, speelt Lierse voor het eerst sinds mensenheugenis (17 jaar) weer Europees. Na acht minuten scoort Bovri een wereldgoal en Lierse kan counteren tot 0-3. Lierse speelt het rustig uit, wint met 2-4 en eindigt vijfde. Een week later wint Club Brugge de beker (3-1).
Lierse mag Europa in.

1995-1996: Benfica - 3 internationals - plaatsing Intertoto
Het succesvolle seizoen vraagt uiteraard om bevestiging. Alleen Bart De Roover komt de ploeg versterken. De kern wordt afgeslankt tot 18 spelers. Voor de rest wordt op de eigen jeugd gerekend. Vanaf dit seizoen is een overwinning drie punten waard. Deze ingreep wordt genomen om aanvallend voetbal te belonen.
De bekers belanden ook dit jaar niet in Lier. Voor de Trofee Ludo Coeck is Antwerp tweemaal te sterk (1-0 en 0-2) en in de Belgische beker komt Anderlecht uit het trommeltje. Een logische 2-1 nederlaag (na verlengingen) is het resultaat. Voor de UEFA-Cup maakt Lierse zich helemaal geen illusies. Een Europese grootmacht als Benfica is meer dan een maatje te groot. De aanwezigheid van nationaal doelman Michel Preud’homme geeft een extra dimensie aan het duel. Sponsor Daewoo zorgt voor geel-zwarte vlaggetjes, de wedstrijd is live te volgen op KA 2. De sfeer zit er onmiddellijk in. Sportief is het inderdaad geen succes. In een helse stormbui haalt Benfica het met 1-3. Eén helft kan Lierse het tempo aan (ruststand 1-1, na twee strafschoppen), dan is het over. Financieel is de wedstrijd een geschenk uit de hemel. Dankzij de Europese recette kan Lierse zijn schulden versneld afbetalen. Als een financieel gezonde ploeg komt het uit het Europees avontuur tevoorschijn. De terugwedstrijd wordt eervol verloren (2-1). Ditmaal is Lierse niet weggespeeld.
Voor de competitie hoopt Gerets op een even goede start als in de voorbije editie. Dat draait een beetje anders uit. Naar ‘aloude traditie’ start Lierse met twee nederlagen (0-1 tegen debutant Harelbeke en 3-1 op Antwerp). Na deze gemiste start blijft Lierse de rest van de heenronde ongeslagen en schuift het langzaam maar zeker op in het klassement. Na de gewonnen ‘topper’ op Aalst (1-2, negende speeldag) staat het op een gedeelde tweede plaats, op vijf punten van leider Club Brugge. Een speeldag verder rukken ze op naar de tweede plaats en op de dertiende speeldag (geen ongeluksgetal…) hijsen ze zich door een overwinning op Seraing (1-3) naast Club op de eerste plaats. Het ontlokt een supporter de volgende gevleugelde uitspraak: 'Ik sta ’s morgens een uur vroeger op en ga ’s avonds een uur later slapen, zodat ik er langer van kan genieten…' Door een speling in de kalender is de volgende  competitiewedstrijd  toevallig Lierse – Club Brugge: een echte topwedstrijd, met de eerste plaats als inzet. Lierse haalt tweemaal een achterstand op en door dit gelijkspel blijft het sprookje voor de Lierenaars duren. Dan moet Lierse een stapje terugzetten (0-0 op KV Mechelen), maar de volgende topper laat niet lang op zich wachten: de strijd om de tweede plaats tegen Anderlecht. Bij Lierse is men de 1-8 van het vorige seizoen nog niet vergeten. Na een spektakelwedstrijd heeft de ploeg van het Lisp zijn revanche beet: Anderlecht krijgt een 3-2 aangesmeerd. Bij 3-1 voert nieuwe ster De Sousa een revolvernummertje op. Het goede spel heeft ook andere gevolgen: voor het eerst sinds lang telt Lierse weer een Belgisch A-international. Die eer is weggelegd voor Dirk Huysmans. In de WK-interland Cyprus – België (1-1) neemt hij in de 57ste minuut de plaats in van Boffin. Dit ritme kan de jonge ploeg echter niet aanhouden. Ze mist op een haar na de titel van herfstkampioen en gaat op de negentiende speeldag voor het eerst in vier maanden onderuit (Antwerp, 1-2). Nog voor de winterstop haken ze helemaal af voor de titel. De motor sputtert, van al het goede blijft opeens weinig meer over. Drie opeenvolgende nederlagen duwen de top 2 steeds verder weg, terwijl Cercle, RWDM en Germinal alsmaar dichter komen. Een korte heropflakkering houdt de ploeg alsnog op Europese koers, maar de thuisnederlaag tegen KV Mechelen (0-3) doet ze uiteindelijk de das om. Lierse strandt op een vijfde plaats. Vorig seizoen goed genoeg voor Europees voetbal, nu niet. Op 29 mei wordt Huysmans als international opgevolgd door Nico Vankerckhoven en Karel Snoeckx, voor de vriendschappelijke interland Italië – België (2-2). De supporters zien net geen twee internationals tegelijk op het veld, want Karel komt Nico vervangen. Als ‘troostprijs’ mag Lierse naar de Intertoto, de gemoderniseerde versie van de Zomerbeker die recht geeft op een plaatsje in de UEFA-Cup. Dat betekent wel dat het volgende seizoen heel vroeg begint.

MY LIERSE

  • Sign in using Facebook

  • Logo Wadi Degla
  • Logo Coca Cola
  • Logo Joma
  • Logo Jupiler