Maged Samy gaf maandag een exclusief interview aan lierse.com. Het interview stond gisteren in ons Matchday Program. Zij die het niet te pakken kregen, kunnen hieronder het interview nog eens nalezen:

Maged Samy is vorige donderdag door het oog van een naald gekropen en hij weet het. Aan zijn zware verkeersongeval houdt hij een gebroken neus, een gekloven wenkbrauw, een gebroken beentje in zijn hand en snijwonden in zijn gezicht over. Nauwelijks achtenveertig uur na de crash mocht hij het ziekenhuis al verlaten. Hij moet nog rusten, maar was toch bereid om één interview te geven. Aan ons. Dus: voor de Liersesupporters.

“Ik voel me goed nu, ik heb alleen nog wat hoofdpijn, maar de dokters hebben me pijnstillers gegeven en dat helpt. Mijn verwondingen zijn dus niet rechtevenredig met de schade aan mijn auto.
Ik herinner me alleen een paar fragmenten van het ongeval en daarna. Ik weet nog dat ik plots die vrachtwagen voor me zag en dat ik remde. Van de klap zelf weet ik niets meer. Het volgende dat ik me herinner is dat de mensen van de hulpdiensten met me aan het praten zijn en dat ik hen uitleg waar ik vast zit in mijn wagen. Daarna weet ik dat ik in het ziekenhuis was, met mensen rond me die me kwamen bezoeken.”

“Het was een bizarre ervaring maar nu heb ik de bevestiging gekregen van iets wat ik al langer wist: ik ben niet bang voor de dood. Ik heb daarstraks het wrak van mijn auto gezien. Toen was ik verbaasd dat ik nog in leven ben. Sommige mensen zouden, aan wat ik heb meegemaakt, misschien een trauma overhouden. Maar nu heb ik eigenlijk alleen maar hetzelfde gevoel als na een nederlaag van Lierse. We verliezen wat matchen op een seizoen, maar we leven nog. Ik ben niet bang om te sterven. Als je in god gelooft is dat niet eens zo gek. Ik geloof immers in een leven na de dood. In Europa zullen de mensen zeggen dat ik veel geluk heb gehad. Maar ik kom uit het Oosten en ik zeg: ‘Ik ben gezegend.’ Als je, zoals ik, in god gelooft, geloof je in krachten die je zegenen en beschermen. God moet gedacht hebben dat mijn tijd nog niet gekomen was. Ik heb blijkbaar nog andere dingen te doen, hier op aarde.“

“Deze ervaring verandert niets aan mij. Het enige dat ik nu nog meer apprecieer is de kwaliteit van mijn wagen. Met een andere auto zou ik er niet meer geweest zijn.
De mediabelangstelling rond mijn ongeval was erg groot, maar ik was vooral onder de indruk van het feit dat zoveel mensen blijkbaar om me geven. De liefde, de vriendschap die ik gekregen heb, uit België, uit Egypte, maar ook uit andere landen is onbeschrijflijk. Dat heeft me behoorlijk diep geraakt.”

“Ik herstel nu sneller dan verwacht. Ik zou nu nog twee weken thuis moeten blijven rusten. Ik zal dat dan maar doen. Komt daarbij dat ik liever zo niet onder de mensen kom, zoals ik er nu uitzie. Pas als de zwellingen weg zijn, wil ik mijn entree maken.
Dit ongeval was het lot, het noodlot, zo je wil. Maar het maakt me niet ongelukkig. Misschien zelfs integendeel. Want het heeft me de liefde, de bezorgdheid en de vriendschap van de mensen rond mij getoond. De liefde van mijn vriendin vooral. Dit soort zaken brengt zoiets nog meer aan de oppervlakte.”

“Eigenlijk zou ik er graag bij zijn, woensdag voor de match tegen Cercle. Om de supporters te bedanken voor hun steun en om hen te tonen dat ik er nog altijd ben. We zien wel.”  

Uiteindelijk was Maged Samy inderdaad aanwezig op de wedstrijd, waar hij de supporters wou bedanken voor de vele steunbetuigingen die hij ontving.